رئیس دانشگاه

لاورنتی سمینوویچ تیماشین، یا به سادگی لاوریک، یک کاندیدای جوان و امیدوارکننده در علوم است که بر آزمایشگاه بیوشیمی یک موسسه تحقیقاتی جدی ریاست می‌کند و سال‌هاست که در حال توسعه درمانی برای ترس است. او از همه چیز می‌ترسد - دستاوردهای علمی، خشم مادرش، عشق و اصلاحات در دانشگاه ملی تحقیقاتی. این اصلاحات به زودی آغاز می‌شوند. رئیس موسسه باگومولوف که مدت طولانی در این سمت بوده، می‌خواهد پست خود را به نسل جوان‌تر واگذار کند و لاوریک بهترین کاندیدا است. اما آیا این سمت برای لاوریک مفید خواهد بود و آیا هنوز به او اجازه می‌دهد تحقیقاتش را به پایان برساند، به ویژه زمانی که این تغییرات شدید فراتر از رشد شغلی است؟