خط داستانی
در "یک اشاره و یک چشمک"، جان پیلگر نشان میدهد که چگونه اتهام توطئه به عنوان وسیلهای برای سرکوب سیاسی در بریتانیا استفاده میشود و این را با قوانین در کشورهای پلیسی مانند برزیل و اتحاد جماهیر شوروی مقایسه میکند که از "قانون مبهم" برای خاموش کردن و زندانی کردن افراد به خاطر دیدگاههای سیاسی یا مذهبیشان استفاده میکنند.
