هفت نوع خشم

پتروس یک باستان‌شناس همجنس‌گرا است که در مرکز آتن با پارانویای برهنه یونانی مواجه می‌شود. به‌خواهش یا به‌تصادف با افرادی که «متفاوت» هستند برخورد می‌کند: یک مهاجر عرب که به یونان، زمینی از «کافران»، آمده تا با هر وسیله‌ای آن را فتح کند؛ یک ویولونسیت یونانو-فرانسوی که از درد مادر مستأصلش رنج می‌برد؛ یک پیانیست آلبانیایی جوان که نفرین نابغه و جلوه الاهیِ شخصیِ خود را با دوش می‌کشد؛ یک مهاجر یونانی که به وطن بازگردانده شده اما اکنون خانه‌ای برای خود ندارد؛ یک مدیر بانک که باور دارد هر چیزی را می‌شود خرید، حتی عشق؛ یک نگهبان که نسخه‌ای از واقعیت‌های اجتماعی-سیاسی را خلق می‌کند. برخوردهای پتروس با این افراد در واقع تجربه‌ای ترومازا است. برای هر برخورد باید هزینه‌ای بپردازد. گاهی هزینه مادی است، گاهی عاطفی، گاه هر دو. آیا تجربه‌های به‌دست‌آمده می‌تواند جبران‌کنندهِ این خسارت باشد؟