خط داستانی
اولین فیلم مستند بلند ژانی لافرنیه، پرترهای صمیمی و سرزنده از دوستش، گابور سیلاسی، عکاس خوشقریبه را به تصویر میکشد. این مستند که حول محور چندین مصاحبه، بهویژه گفتگویی میان فیلمساز و خود این مرد پرانرژی، فصیح، بینا و الهامبخش ساختار یافته، با نگاهی صمیمی و نامتعارف، به بازبینی کارنامه و تاریخچه شخصی یک نونجیباور خلاق با داستان زندگی شگفتانگیز میپردازد. این فیلم سفری در گذشته است که همچون خود عکاس، ریشه در حال دارد؛ کسی که با شور و اشتیاق، همچون شش دهه گذشته، به ثبت شعر زندگی روزمره در سرزمین پذیرفتهشده خود ادامه میدهد.
