خط داستانی
ویدیوها و نماهای محدوده از بازیگران بدون احساس در ربسْمانی در لا فلسفه در بَدور / فلسفه در بَدور (۱۹۹۱) دوباره استفاده می شوند؛ Smolders گزاردن میکند گزیده هایی از متن دیوانه وار مارکیس دو ساد را و آنها را به صحنه هایی از مردی در سلول زندان و زنانی در حالت ایستاده با همان عبارات بی احساس نسبت میدهد. شاید برای نشان دادن این که فلسفه و متن libertine دو ساد ارزشمند کلمات و ایدهها برای هر کسی است، بازیگران خود را جابه جا میکند و چند مرد به نقشش در نقش دو ساد زندانی میرسند.
