دختر یعنی همان

این درام برنده جایزه از ایران با نقش آفرینی حسین ساکی در نقش شوان، پسری است که به عنوان آشپز و نگهبان از خود حمایت می کند. پدر شوان با دخترش بالوت به همراهی می رسد. بالوت ازیابد به خاطر فلج و بیماری شدید است و پدر امیدوار است با کمک شوان آنها درمان پزشکی بیابد که بالوت را به بهبودی برساند. با منابع مالی محدود، شوان و پدر قادر نیستند کار زیادی برای بالوت انجام دهند؛ زمانی که درمان های علمی آنها را شکست می دهد، به جادو و در نهایت به دعا و فداکاری روی می‌آورند تا شاید جان بالوت را نجات دهند. این فیلم در جشنواره ونیز ۱۹۹۵ در بخش رقابتی به نمایش درآمد و برای «نگاه دقیقش به زندگی در ایران» جایزه ویژه ای دریافت کرد.