سردنی واشار

سردنی واشتار یک فیلم کوتاه ۱۹۸۱ است که بر پایهٔ داستان کوتاه با همین نام اثر هکتور هیوج مانرو ساخته شده است. داستان دربارهٔ پسری ده‌ساله به نام کن‌رادین است که با عمّهٔ سختگیر و نگهبانش، خانم دی روپ، زندگی می‌کند و به طور تدریجی از او می‌گریزد و دین تازه‌ای برای خود می‌آفریند که بر بت‌پرستی به نام سردنی واشار متمرکز است؛ خدایی خبیث و بی‌رحم. فیلم برندهٔ جایزهٔ بافتا برای بهترین فیلم کوتاه شد و نامزدی برای جایزهٔ اسکار بهترین فیلم کوتاه زندگی واقعی دریافت کرد