خط داستانی
در سالهای پایانی سلطنت امپراتور ستمگر روم، نرون، مارکوس وینیشیوس، یکی از افسران نرون، عاشق یک مسیحی جوان به نام لیگیای میشود و سعی میکند او را به بردگی بگیرد. محافظ لیگیا، اورسوس نجیب و تنومند، تلاش میکند تا او را از چنگ وینیشیوس نجات دهد. در تعقیب لیگیا، وینیشیوس خود را در یک جلسه دعا در کاتاکومبها مییابد که توسط رسول پترس رهبری میشود و وجدانش بیدار میشود-- درست زمانی که نرون دستور آتش زدن رم را میدهد. این فیلم نقطه عطفی در سینمای حماسی است و اثر بزرگ انریکو گواتزونی، پایهگذار آنچه که نمایشهای عظیم ایتالیایی خواهند شد، بود. این فیلم تأثیر زیادی بر روی کابیریا (۱۹۱۴) اثر جیوانی پاسترونه و عدم تحمل (۱۹۱۶) اثر دی.و. گریفیت داشت.
