هنک پترسون

هنک پترسون (متولد المر کالوین پترسون؛ 9 اکتبر 1888 - 23 اوت 1975) یک هنرپیشه و موسیقی‌دان آمریکایی بود. او بیش از همه به خاطر بازی در دو شخصیت تکراری در سه سریال تلویزیونی شناخته می‌شود: هنک میلر در سریال Gunsmoke و کشاورز فرد زیفل در Petticoat Junction و Green Acres.

پترسون آثار سینمایی فراوانی پیدا کرد که عمدتاً در نقش آهنگرها، کارمندان هتل، کشاورزان، مغازه‌داران و غیره بازی می‌کرد.شهرنشینان معمولاً نقش‌ها و نقش‌ها را در وسترن‌های Republic Pictures، و سپس در وسترن‌های تلویزیونی محبوب نوجوانان مانند The Cisco Kid، The Adventures of Kit Carson، The Lone Ranger، و Annie Oakley می‌گیرند.

پترسون در فیلم‌های وسترن تلویزیونی بزرگسالان/خانوادگی نقش‌های تکراری یا متفاوتی را بازی کرد، از جمله نقش «هنک میلر» در 33 قسمت از Gunsmoke از سال 1962 تا 1972، در سفر با تفنگ ویل (یازده قسمت)، روزهای دره مرگ (نه قسمت)،Tales of Wells Fargo (هفت قسمت)، Maverick (چهار قسمت)، Cheyenne (چهار قسمت)، Wagon Train (سه قسمت)، Daniel Boone (سه قسمت)، The Virginian (دو قسمت)، The Rifleman، Bonanza، و در قسمت‌های Lawman، Bat Masterson، The Restless Gun و بسیاری دیگر.

او در تلویزیون ظاهر شد، از جمله سه قسمت از منطقه گرگ و میش و همچنین پری میسون، قانون برک، دست نخورده ها، جاد برای دفاع، سه من.پسران، و در سال‌های بعد The Mod Squad and Love، American Style.Highway Patrol.

در سال 1963 پترسون برای اولین بار در نقشی تکراری به عنوان کشاورز فرد زیفل در کمدی روستایی محبوب CBS Petticoat Junction ظاهر شد. در سال 1965 CBS یک کمدی روستایی دیگر به نام Green Acres را عرضه کرد. هر دو سریال در جامعه اسطوره‌ای کشاورزی هوترویل اتفاق می‌افتند، با شخصیت‌هایی از Petticoat Junction که اغلب در Green Acres ظاهر می‌شوند، از جمله Patterson'sشخصیت فرد زیفل در منطقه محبوب و بی‌احترام گرین آکر بود که پترسون بیشترین شهرت خود را به دست آورد. در سال‌های 1965 و 1966 - دو سالی که این دو سریال به طور همزمان پخش می‌شدند - پترسون اغلب در هر دو برنامه در یک هفته در پرایم‌تایم ظاهر شد.

ارتباط شخصیت پترسون با شخصیت محبوب آرنولد، خوک خانگی که فرد و همسرش دوریس با او به عنوان یک پسر رفتار می کردند، جایگاه پترسون را در تاریخ تلویزیون تضمین کرد. آرنولد آبه مدرسه رفت، تلویزیون تماشا کرد و هنرمند، نوازنده پیانو و بازیگر با استعدادی بود. او حتی به زبانی که به نظر می‌رسید همه اهل هوترویل آن را درک می‌کردند (خرخر می‌کرد، غرغر می‌کرد و جیغ می‌کشید) به جز الیور وندل داگلاس (ادی آلبرت همبازی گرین آکرز) «صحبت کرد».

به گفته‌ی westernclippings.com «شخصیت‌ها و سنگین‌ها» اثر بوید ماگرز، «از قضا، زمانی که پترسون مشغول بازی در «گرین آکر» بود، در اواخر دهه ۷۰ زندگی‌اش بود و تقریباً کاملاً ناشنوا بود، اماتهیه‌کنندگان به قدری از نمایش او لذت بردند و با قرار دادن مربی دیالوگ روی زمین دراز کشیده و با معیاری به پای هنک به عنوان نشانه‌ای برای بیان حرف‌های او کار کردند.»