فرانسوا شاله

François Chalais (زاده ۱۵ دسامبر ۱۹۱۹ – درگذشته ۱ مه ۱۹۹۶) گزارش‌گر، روزنامه‌نگار، نویسنده و تاریخ‌نگار برجسته فرانسوی بود. جایزه فرانسوا شاله در جشنواره سالانه فیلم کن به نام او نامگذاری شده است.

شال در سال 1919 در استراسبورگ به دنیا آمد و نام اصلی شالیز فرانسوا شارل بائر بود. حرفه روزنامه‌نگاری او تحت اشغال فرانسه توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم، به عنوان نویسنده برای چندین نشریه همکاری‌گرا آغاز شد. با این وجود، او یک بودپس از آزادی به مدیله مقاومت رفت و به یک حرفه طولانی و برجسته ادامه داد، به ویژه با فرانس سوآر از سال 1976 تا 1986 و لو فیگارو از سال 1980 تا 1987. شاله در طول جشنواره کن به طور منظم در تلویزیون فرانسه حضور داشت و با افراد مشهور و اولین همسرش مصاحبه می کرد.

در سال 1949 او در یک دوئل با شمشیر با کارگردان کارگردان ویلی روزیر جنگید و شکست خورد.نظراتی که شاله در مورد بازیگر زن ماری دیا گفته بود. شاله در یکی از گزارش های خود برای برنامه تلویزیونی پانوراما فرانسه، با عنوان «وییتنام ویژه: le nord vu par François Chalais» (ویژه ویتنام: شمال دیده شده توسط فرانسوا شاله)، با یک خلبان آمریکایی که در بیمارستان زندان ویتنام شمالی به نام جان مک کین بود، مصاحبه کرد. این گزارش نگاهی نادر از زندگی روزمره در ویتنام شمالی در طول جنگ ارائه می‌دهد و مصاحبه‌ای با نورث ارائه می‌کند.نخست وزیر ویتنام فام ون دونگ.

شاله نویسنده کتاب های متعددی از جمله 18 رمان و 3 خاطره بود.

شالایس با همسر دومش، می‌چن (با نام مستعار نگوین تی هوآ)، پس از پخش مشهورش در سال 1968 در ویتنام شمالی ازدواج کرد. او در سال 1969 عضو هیئت داوران نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین بود.

شاله در سال 1996 بر اثر سرطان خون در پاریس درگذشت.

منبع: مقاله "François Chalais" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.