لوئیس مارکینا

لوئیس مارکینا پیچوت (به اسپانیایی: Luis Marquina Pichot) (زاده ۲۵ مه ۱۹۰۴ - مادرید درگذشته ۲۶ ژوئن ۱۹۸۰) یک صدابردار، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان اسپانیایی بود.

پسر نمایشنامه نویس ادواردو مارکینا و از شاخه مادری خانواده پیتکسوت (که نام خانوادگی آنها را به پیچوت اسپانیایی کرد) که در خانواده آنها سه عموی هنرمند داشت: رامون، نقاش. ریکاردو، نوازنده ویولن سل و شاگرد پاو کازال. لوئیس، نوازنده ویولن؛ و ماریا، خواننده اپرا معروف به ماریا گی. خانواده پیتکسوتدوستی خوبی با خانواده فیگوئراس دالی داشتیم، بنابراین لوئیس جوان با سالوادور دالی آشنا شد و با آن دوست شد.

علیرغم محیط ادبی و هنری که در آن تحصیل کرد، تصمیم گرفت در رشته فنی، مهندسی صنایع، متخصص در تکنیک های پیشگام ضبط صدا، که با ظهور فیلم صدا، کاربرد زیادی داشت، تحصیل کند. در سال 1933 او به عنوان دستیار مدیر صدای فنی استودیو CEA در منصوب شدCiudad Lineal، جایی که او مسئول فیلم‌های مهمی مانند El agua en el suelo، Doña Francisquita، La traviesa molinera و La Dolorosa بود. در سال 1935، شرکت Filmófono به مدیریت لوئیس بونوئل، اولین کارگردانی خود را در Don Quintín el amargao به او پیشنهاد داد.

سال بعد او فیلمی را ساخت که همیشه بهترین فیلم او به حساب می آمد، El bailarín y el trabajador، یک کمدی موزیکال بر اساس کمدی از Jacinto Benavente.

در طول اسپانیا Civil War او در آرژانتین زندگی کرد و در دو تولید محلی همکاری کرد، به عنوان کارگردان مشترک در La chismosa (1938) و به عنوان فیلمنامه نویس در Así es la vida (1939). در سال 1940 در رم در چارچوب توافقنامه سینمایی اسپانیا و ایتالیا کار کرد. بین سال‌های 1941 و 1944 او به طور مداوم مجموعه‌ای از فیلم‌ها را ساخت که با استقبال سرد منتقدان مواجه شدند (و در برخی موارد به شکلی کاملاً منفی، مانند Santander، la ciudad en llamas).برای چند سال کار کارگردانی خود را مختل کرد و تا سال 1948 آن را از سر نگرفت.