جانی مک براون

جانی مک براون، یک هافبک تماما آمریکایی در حالی که در دانشگاه آلاباما تحصیل می کرد، هنگام فارغ التحصیلی، صفحه نقره ای را بر روی چمن سبز زمین فوتبال انتخاب کرد. براون که در سال 1926 با MGM قراردادی امضا کرد، در فیلم Slide, Kelly, Slide (1927) با ویلیام هاینز در فیلمی درباره بیسبال بازی کرد. پس از آن فیلم The Bugle Call (1927) ساخته شد که جکی کوگان محو شده بود. در سال 1928 او در آخرین فیلم صامت نورما شیرر به نام A La ظاهر شدdy of Chance (1928). پس از آن، او با گرتا گاربو، ماریون دیویس و مری پیکفورد کار کرد. با این حال، ظاهر عضلانی‌اش او را تنها در فیلم‌ها جابه‌جا کرده بود و تا سال 1930 هنوز جایگاه خود را پیدا نکرده بود. در MGM، کلارک گیبل نقش‌هایی را بازی می‌کرد که براون می‌خواست، بنابراین برای کارگردانی کینگ ویدور، Billy the Kid (1930) وارد یک وسترن شد. در حالی که ویدور او را برای شروع قسمت نمی خواست، تصویر موفق بود. با این حال، حرفه براون درMGM خیلی زود به پایان رسید. در سال 1933 او هنوز در حال ساخت وسترن بود، اما آنها برای استودیوهای سطح پایینی مانند Mascot بودند. پس از آن وسترن های بیشتری در Suprem Pictures حتی پایین تر، و همچنین سریال هایی مانند Wild West Days (1937) در یونیورسال دنبال شد. در سال 1943 براون چکمه های خود را به مونوگرام پیکچرز برد و در آنجا بیش از 60 فیلم وسترن ساخت. او با نام «نوادا جک مک‌کنزی» در سری Rough Riders شروع به کار کرد، اما نامش خیلی زود به جانی تغییر کرد. مانند بسیاری از کابوی های اولیهستاره ها، او قهرمان میلیون ها کودک خردسال و پیوسته در بین ده پول ساز برتر فیلم های وسترن از سال 1942 تا 50 بود. با این حال، حباب، درست مانند آلن لین، در سال 1953، با پایان یافتن روزهای وسترن "B" ترکید.