هتی مک دانیل

هتی مک دانیل (زاده ۱۰ ژوئن ۱۸۹۳ - درگذشته ۲۶ اکتبر ۱۹۵۲) یک هنرپیشه آمریکایی بود که بازی در نقش مامی در فیلم بر باد رفته (۱۹۳۹) اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای او به ارمغان آورد و او را به اولین سیاه‌پوست برنده جایزه اسکار تبدیل کرد.

پس از کار در اوایل دهه 1910 به عنوان خواننده گروه، هتی مک دانیل اولین خدمتکار در فیلم The Golden West (1932) بود. شخصیت‌های خدمتکار او به طور پیوسته قاطع‌تر شدند و اولین بار در Judge Priest (1934) ظاهر شدند.و در آلیس آدامز (1935) تلفظ می شود. در این فیلم، به کارگردانی جورج استیونز و با کمک و حمایت ستاره کاترین هپبورن، او به وضوح نشان می‌دهد که از جستجوی موقعیت پرمدعا کارفرمایانش استفاده چندانی ندارد. نوشته The Mad Miss Manton (1938) شخصیتی که او به تصویر می کشد در واقع از کارفرمای اجتماعی خود باربارا استانویک و دوستان بداخلاقش می گوید. این مسیر به بزرگترین نقش حرفه ای مک دانیل یعنی مامی در Gone with the Wi امتداد می یابدnd (1939). مامی از چند جهت برتر از اکثر سفیدپوستان اطرافش است.

از آن نقطه، نقش‌های مک‌دانیل متأسفانه کاهش یافت و شخصیت‌ها بیش از پیش پست‌تر شدند. مک دانیل در نمایش‌های رادیویی "آموس و اندی" و ادی کانتور در دهه‌های 1930 و 1940، شخصیت اصلی در نمایش رادیویی خودش "Beulah" (1947-1951) و همان قسمت در تلویزیون (Beulah, 1950) بازی کرد.